دفتر اندیشه هایم .....سلام

سلامی برای خدافظی

dakhelie17 — Mon, 20 Aug 2007 19:07:18 GMT

بی اختیار غرورم را به غلیان در میاید

هرگز نگاه ......... کسی بر وبلاگم خدشه وارد نکرد

و من از ترس .... دلتنگی هایم را به باد فنا می سپارم و بی گدار به خاموشی روی می اورم

خاموشی برای غرور

هر امدنی رفتنی دارد و هر دفتری روز هنگاهی بسته خواهد شد

زمان بسته شدن این دلنوشته ها فرا رسیده و من با دلی ارام چراغ این وبلاگ را برای همیشه خاموش می کنم

به خاطر همه چیز ازتون ممنونم

درود بر کاشان

dakhelie17 — Sun, 24 Jun 2007 18:33:18 GMT

ای کاشان

مرا در قلب خویش فرو بردی

و حال که لحظه دوریست دل کندن برای من

مشکل

امدنم بهر تو بود رفتنم برای خویشتن خویش

خودخواهی بود ولی رفتم

شاید بگویی امدنت بهر چه بود که رفتنت باشد

حالا دیگه وقتی پا توی کاشون می گذارم انگار پا تو شهر خودم گذاشتم دیگر بزرگ شدن را اموخته ام دیگر دل سپردن را اموختم

شاید بخواهی بگویی پس چرا هنگام رفتن به راحتی رفتی چرا رفتنت را به روی خودت نیاوردی چرا بی خیال رفتی

بی خیال نبودم

دوستتان دارم

همکلاسی سلام

dakhelie17 — Thu, 30 Nov 2006 07:03:18 GMT

غبار غريبي بر تنم لانه كرده بود

ارام ارام چشمانم را با نوازش باد مي گشايم

نداي غريبي در خانه دلم را

مي كوبيد

مي خواهد بيدار شوم

مي خواهد به پشت سرم نگاه كنم

تا

حكمت غبار الود دلم را بيابم

سرم را بر مي گردانم

چيزههاي زيادي براي ديدن بود

نگاهم را به اخرين خاطره ها

ميخكوب مي كنم

و شروع مي كنم با انها سخن مي گويم:

سلام

سلام به خاطره هاي گذشته

به خاطره هايي كه اين روزها انها را از خواب زمستانه

بيدار مي كنم

سلام به انان كه نگاهم را به زندگي به ادميان

زيباتر مي كنند

سلام

سلامي كه هر بار با گفتنش مي خواهم به شما بگويم

دوستتان دارم

نه براي انكه دوستم بداريد بلكه براي وجود دوست داشتني تان

دوستتان دارم

........

.....

...

يادتان بخير

شب نوزدهم و جمکران

dakhelie17 — Sun, 15 Oct 2006 01:54:58 GMT

به نام خدا

امشب شب نوزدهم ماه مبارک رمضان است امشب راهی سفر عشق هستیم امشب قراره سقف زیر سرمان مسجد جمکران باشه.

امشب وقتی می خواستم دستم را به ضریح مقدس حضرت معصومه بزنم به دستانم گفتم نور شو که دستانت در نور غوطه وراست نور شو که اینجا میعادگاه عشق است.

اینجا حال و هوایی دیگر داشت اینجا توشه ادمیان مهر بود یک دنیا صداقت و یکرنگیبود اینجا چیزی نداشتی که بخواهی پنهانش کنی اینجا خودت بودی خدای خودت.

عطر خلوص فضا را پر کرده بود ذکر ها گفتگوی خالصانه ای بود که طعم فیاضت می دادند.

دستها خدا را می خواندند چشمها اشک میریختند توبه میکردند اینجا با همه وجود می شد خدا را حس کرد.

اصلا نمی خواستم بلند شوم دلم نمی خواست این فضا را رها کنم ولی باید جلوتر می رفتیم به جمکران..

از درب پنجم وارد مسجد شدیم دو رکعت نماز می خوانی دو رکعت نماز عشق... که صفای خواندن دو رکعت نماز در خانه خدا را دارد چقدر اخلاص طراوت دارد.

موقع سر گذاشتن قران همه مردمان رو به مسجد می کنند دستها را بالا می گیرند و لبانشان را به ذکر زیور می دهند

یک لحظه روز قیامت در برابر چشمانم ظاهر شد انگار روز محشر بود هق هق گریه ها بالا بودن دستها دیگر چه می خواستی قیامتی بود از توبه هااااااااااااااااااااااااااااااااااا.

التماس دعا.